É O QUE EU  QUERO

Longo percorrido o da miña vida  

atopando loitas de noie e día.  

Non, as obrigas que outros impoñen, 

vivir facendo o que desexo,  

dabonda  loita dabondo pesar,  

só pido poder pousar.  

Non quero sorpresas, tampouco atallos,  

camiñar lento, saboreando.  

Ver o que eu quero, sentir para min,  

cavilar  pouco, tan só vivir.  

No pasado mo negaron, quero facelo agora,  

non me dirán, tí fai....eu obedezo,  

iso rematou, non lembrarei, 

o facer para os mais,  

vivir para os mais.  

Tócame a min, vivir....sin mais.  

CASAL

DONDE VAS....

Oxe vin a Santa Compaña,

non era para min, se non

para o que xa se tiña que ir.

Non aberá xeito de alonxala para sempre,

tanto descubremento de que nos serve ¿?

moito se presume de moderninade,

mais a compaña, anda e desanda,

de ancestros ven e non marcha,

para que tantas novas

si ela, sempré estará.

Santa Compaña, tí, moderniza,

deíxanos lonxe non teñas presa.

Non te queremos, vaite esquecendo,

fai moito tempo que ves remexendo.

Agora con isto da modernidade,

en moi pouco tempo, vaste enterare.

CASAL

ÁMOTE A TI, HERCULES

Mitade deus..mitade home

forza que me enche, poder que por min chama.

Amote Hércules, polo teu bó corazón,

pola tua limpa mirada.

Son loitas continuas as con destiño che depara,

serpes de sete cabezas, non dudas en cortalas,

meigas que te perseguen,

por que no fondo coma a min ámante.

Vida imposible a co destiño che garda

e de cada loita saes victorioso

Ave Fenix da miña alma.

Ámote Hercules, o teu poder de deus inspírame,

as tuas visceras de ome, roubanme a alma.

A ti Zeus, deus que todo o pode,

ainda que mísero pai, que a pelexar o mandas,

permitindo así a que sin descanso o meu amor,

se enfronte as loitas mais encarnizadas.

Ti, relegáchelo y el por ti ainda chama.

Zeus el nada che debe, eres un deus sin alma,

mais eu ei de agradecer, que polo teu egoismo,

o destiño a Hércules e a min uniunos.

El sempre gañará, non por se un deus,

se non pola eredade do corazón

que unha uman lle situou, no seu canastelo.

Sempre será o meu amor, é o morrer eu,

el seguera, pelexando contras os teus fantasmas,

Zeus, deus egoista e cruel, nunca recoñeceras

todos os teus desatinos.

Renegas así, da unión do uman con diviño.

CASAL

NON SEREI UN PESADELO  

Cavilando sempre, os anos pasan,  

bulindo un sentemento o daquela rapaza.  

Era moza para todo servía,  

co paso do tempo xa nin eso tiña.  

Quixera de novo atopala,  

non desexo para niguen  

 a obriga dos meus cuidados, 

depender dos mais, non valerme.  

Unha carga non serei,  

desexo sempre ser eu,  

 si non poido ou non sei  

que diste mundo me leven,  

 xamais pesarei,  

nin para elas nin para eles.  

Só vivir mentras poida  

E despois.....  

Para ninguen a loita. 

CASAL

TAN SÓ MENTIRAS  

Xurou amor para sempre,  

dicia, non poido vivir sin ti,  

mintindo a cada intre, enganando sempre.  

Taba cega non vía,  

creendo nas suas mentiras.  

Quizá o sabía mais ver non quería,  

con il seguín, non podía deixalo,  

canto mais o tentaba mais amor me xuraba.  

Diste xeito fun crendo, así me namorou,  

co paso do tempo, sin querer ver, todo rematou.  

A dor que se sinte  e imposibel de contar  

como si apertaran o meu corazón  

é o ficeran estoupar. 

Durará para sempre, só así sei amar,  

que Deus mire por íl, non pido mais,  

que se temple a dor, e por amor non penar xa mais.  

CASAL

DEIXA DE AMOLAR  

Non amoles ven cho dixen, de ti no quero saber  

eu non estou namorada, non me busques que non vou 

non me veñas a dicir  que o estás pasando mal  

non me digas que ti sufres, porque nada vai cambiar,  

non me chores coma un neno, por que non me ablandaras.  

Eu quero ca miña alma, con todo o meu corazón  

e por moito que me digas, non che cambio, digo, non.  

Que non queres entender, pois que imos a facer  

pero a min ti non me chores, non penes a miña veira 

vaite de aquí que non sufro, que non me sinto culpabel  

porque no meu corazón, só o amor manda.  

E cando eu me namore, dareille todo o que teño,  

que moito teño pra dar, pero non a ti pequeno,

asi que vai a chorar a outra porta donde escoiten,  

porque a min ti non me amolas,  

por moito que te acalores.  

Non me amoles che repito, pois nada che poido dar, 

Porque se algun dia dou, eino dar por namorar.  

CASAL

ERA   O  MEU  AMOR  

Eres ti o meu amor, quizá o mais importante,  

quérote co corazón, ca alma que ti me partes  

cada vez que te me alonxas, cada vez que ti me deixas  

cada vez que non me bicas, cada vez que non te acercas.  

Por que me tratas así? Xa sabes o que eu te quero,  

pero parece que nunca vai chegares o momento.  

Tanto como me dicias, tanto como namorabas,  

tanto como me siguias, tanto como me mimabas.  

Eu pregúntome para que, porque esto me fiseches,  

agora xa nada queres, agora alonxas de min  

agora, ti estas con outra e non mo queres dicir.  

Pois ben, a isto me enfrento, porque nada mais che pido,  

son outra mais no teu saco, ese saco do olvido.  

Dixeche que me querías, que por min a vida dabas,  

dime onde queda iso? ou tamén no saco vai? 

Pois eu alonxo de ti ainda me queda algo, dignidade,  

pra me ir lonxe, moi lonxe de  ti.  

Pero recorda o que eu digo,  

 nesta vida que levas por onde vas maltratando,  

as atopar quen che de o que ti a min me estás dando,  

iso queiras ou non queiras, do teu ti recibirás.  

Porque non só fun eu, dano ti fixeches moito,  

asi que cando cho cobren non te lamentes non digas,  

a mín por qué? E  non te fagas o tolo.  

CASAL

CANDO TI QUEIRAS  

Penso na morte, soño que me leva  

apértome de a pouco, síntome ven con ela.  

Non temo a pechar os ollos,  

non temo a sair de eiquí,  

de ista vida que nada me da,  

todo me cobra.  

Por un segundo de ledicia,  

canta door, canta fatiga.  

Non é un canto a morte,  

non a chamo, non busco que por min veña,  

ainda que cando chegue, apertareime ven a ela,  

sei que descansarei, que non me tratará mal  

que leda estarei con ela.  

Por fin libre serei, xa non tarei presa  

xa nos voltarei, a chorar nin a reir por ninguen nela.

CASAL 

 

PRETO DE MIN  

Pretiño te sinto non alonxex, meu,  

desexo o teu corpo perto os meus sentidos,  

sempre postos para o meu ben querido. 

Sínteme moi forte, disfruta o momento  

a ledicia de estar xuntos,  

ser só un, sentir o mesmo.  

Non deixes de quererme  

ámame sempre, ca mesma paisón,  

sin razón, nin mente.  

Quérote para sempre, ámote ca vida  

é, sin ti meu ben, eu vivir non podería.  

Non quero pensar,  

no lonxe que te atopas, 

non quero saber, caúsame dór,  

Deíxame soñar, con ceos de paisón.

CASAL